تا آنگاه كه دريايى « صوف دريايى ( 1 ) » را تر سازد ، داراييها و جانهاى ايشان ، به دور از گزند خواهد بود و بىگمان ، در برابر هر دشمنى كه آهنگ آنان كند ، از يارى پيامبر خدا برخوردار خواهند گشت ؛ مگر آنكه با دين خدا به پيكار برخيزند . ايشان نيز بايد هرگاه پيامبر خدا ، آنان را به يارى خويش فرا خواند ، به كمك او بشتابند . اينان در برابر خدا و پيامبر وى متعهدند كه اين پيمان را به كار گيرند . نيكان و پرهيزگاران ايشان ، از يارى مؤمنان بهره‌مند خواهند گشت . 1 . بنگريد : واژه‌نامه « صوفه » ، و پيمانهاى 161 ، 162 و 171 . - م . ( 1 ) 160 پيمان پيامبر ( 1 ) ( ص ) با مجدىّ بن عمرو سرور بنى ضمره ابن سعد ج 2 / 1 ص 3 ؛ كتاب السّيره ، علىّ القارئ ، فصل پيكارها ( نسخهء خطّى كتابخانهء سليمانيّه در استانبول ) ؛ عمخ ش 27 / 1 ؛ بسن ج 4 ورق 68 ب ( نسخهء خطّى كتابخانهء كوپرولو در استانبول ) ؛ إمتاع الأسماع ، مقريزى ، 1 / 53 . أنساب ، بلاذرىّ 1 / 287 . پيامبر خدا ( ص ) در دوازدهم صفر سال دوم ( 2 ) هجرى ، با هفتاد تن مرد كه در ميان ايشان از انصار كسى نبود ، به قصد رويارويى با قريش و بنى ضمره ، بيرون رفت . ميان او و مجدى بن عمرو ، ترك مخاصمه پيش آمد و پيمان صلحى بر بنياد زير استوار گشت : پيامبر و بنى ضمره نبايد با يكديگر پيكار كنند . ايشان در راه دشمنى با پيامبر ، به گردآورى سپاه نمىپردازند ، و به زيان وى ، به يارى هيچ دشمنى بر نخواهند خاست . متن كامل پيمان‌نامه ، به دست نيامده است . 1 . نيز بنگريد : انساب الأشراف ، 1 / 287 . - م . 2 . بلاذرى مىنويسد : پيامبر ( ص ) در آغاز دوازدهمين ماه از هجرت . . . بيرون رفت ( مأخذ پيشين ) . - م .